Header

Door Gerrit Jan Tempelman

 

Kleine kring

De assistenten van Fokus staan dichtbij mij. Zij vormen met zijn allen een intiem gezelschap van mensen om mij heen. Een brede groep in mijn kleine kring. Want mijn wereld is niet al te groot. Te midden van veel anderen kan ik mij een vreemde voelen. Waar bekenden bijeenkomen, neem ik afstand. Misschien ben ik nu eenmaal geen mensenmens. Juist daarom mag ik heel blij zijn dat de assistenten van Fokus altijd in mijn buurt blijven. Rustig om de beurt.

 

Maar in deze tijd doen we allemaal een stapje terug. We mogen immers minder mensen ontmoeten en elkaar daarbij niet nader komen dan anderhalve meter. Daarom werd het hele team onlangs opgedeeld in drie afzonderlijke eenheden, die zich allemaal binnen een eigen verdieping bewegen. De grote groep is dus een bescheiden cirkel geworden en van de kleine kring uit mijn dagelijks leven blijft tijdelijk alleen nog maar een pure kern over.

 

Die kern van vaste gezichten steekt mij nog altijd een helpende hand toe. Steunend, sterkend en zorgend. Gelukkig mag ik die handen blijven grijpen. We kunnen elkaar vasthouden. Want tijdens deze coronacrisis zijn we allemaal uit evenwicht. De hele wereld is uit balans en eigenlijk draait iedereen in kringetjes rond. Naar mij reiken de medewerkers zich bij hun taken nog heel bewust over, maar voor de knuffel van een kleinkind schrikken ze wijselijk terug. Hun naasten gaan ze uit de weg om mij tegemoet te kunnen komen. Daar kan ik alleen maar een diepe buiging voor maken. Ik val toch al bijna van mijn stoel.

 

Maar in de kern mis ik mijn kleine kring. En de cirkel van medewerkers is niet rond zonder de rest van de grote groep. De meeste assistenten lopen momenteel helaas mijn deur voorbij. We zien elkaar even niet. Tenzij ik mij vanaf het balkon in allerlei rare bochten wring om beneden een praatje met jullie te kunnen maken. Nee, laten we onze rug maar even recht houden. Ik blijf wel wachten. Zo lang als het duren moet. Sluiten jullie straks eerst je familie maar eens fatsoenlijk in de armen. Daarna komen jullie allemaal vast vanzelf weer terug. De één na de ander. Je bent van harte welkom.